هفته پایانی بهمن ۱۴۰۴ برای بازار فولاد ایران، هفتهای سرشار از سیگنالهای متناقض و تحولات چندلایه بود؛ از یکسو بازار با کاهش مقطعی نرخ ارز و تلاش بازار برای حفظ ثبات قیمتی همراه بود. از سوی دیگر رشد بهای مواد اولیه شمش و آهن اسفنجی زمینهساز موج افزایشی در نیمه دوم هفته بود. همزمان، افزایش ریسکهای ژئوپلیتیکی در منطقه خلیج فارس و گمانهزنیها درباره احتمال تشدید تنش میان ایران و ایالات متحده، فضای روانی بازارهای کالایی را تحت تأثیر قرار داده و در نهایت انتظارات تورمی را تقویت کرد.
در چنین شرایطی، بازار فولاد تنها از متغیرهای داخلی تأثیر نمیپذیرد، بلکه بهشدت به تحولات بازار انرژی و امنیت گذرگاههای راهبردی همچون تنگه هرمز وابسته است؛ گذرگاهی که نقشی کلیدی در تجارت جهانی نفت و گاز ایفا میکند. هرگونه اختلال در این مسیر با افزایش قیمت نفت و رشد انس جهانی طلا وابسته است. که بهصورت مستقیم و غیرمستقیم هزینه تولید، حملونقل و سرمایه در گردش صنعت فولاد را افزایش دهد.
در این گزارش، نوسانات بازار فولاد از ۲۵ تا ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ بهصورت روزانه بررسی شده و در ادامه، اثر سناریوهای منطقهای از جمله احتمال بسته شدن تنگه هرمز و درگیری نظامی بر روند قیمت میلگرد، تیرآهن و سایر مقاطع فولادی تحلیل میشود. تا تصویری جامع از وضعیت فعلی و چشمانداز پیشروی بازار ارائه گردد.
در آغاز هفته، کاهش نرخ ارز موجب شد که اغلب مقاطع فولادی با ثبات قیمت اعلام شوند. با این حال، بازار مواد اولیه مسیر متفاوتی را در پیش گرفت.
📌 جمعبندی: بازار مقاطع در ظاهر آرام، اما با فشار افزایشی در بخش مواد اولیه همراه بود.
بازار مقاطع فولادی روزی کمنوسانی را پشت سر گذاشت، اما شمش فولادی با افزایش ۲۰۰ تومانی مواجه شد. و عرضه بورسی با نرخ پایه بالاتری نسبت به هفته قبل اعلام شد.
📌 جمعبندی: بازار در انتظار نتیجه معاملات شمش بود.
افزایش نرخ پایه شمش در بورس، موج افزایشی را به بازار منتقل کرد.
📌 جمعبندی: اثر مستقیم رشد شمش بر بازار کاملاً محسوس شد.
📌 جمعبندی: رشد مواد اولیه محرک اصلی بازار باقی ماند.
📌 جمعبندی: تمرکز بازار از مواد اولیه به مقاطع نهایی منتقل شد.
📌 جمعبندی: هفته با روند افزایشی و انتظارات تورمی به پایان رسید.
تنگه هرمز گذرگاه انتقال روزانه بیش از ۲۰ میلیون بشکه نفت (حدود یکپنجم مصرف جهانی) است. در صورت بسته شدن این مسیر:
این جهش انرژی مستقیماً بر صنعت فولاد اثرگذار خواهد بود.
افزایش قیمت نفت از چند لایه بر بازار فولاد اثر میگذارد.
سوخت ماشینآلات، استخراج سنگآهن، تولید آهن اسفنجی و ذوب، همگی انرژیبر هستند. در نهایت رشد نفت به رشد هزینه تمامشده ختم می شود.
حمل دریایی و زمینی مواد اولیه و مقاطع فولادی با سوخت فسیلی انجام میشود. افزایش نفت، قیمت میلگرد و تیرآهن را بالا میبرد.
در اقتصاد وابسته به نفت، شوک انرژی، نرخ ارز و انتظارات تورمی را تقویت می کند. که مستقیماً قیمت فولاد را افزایش میدهد.
در شرایط جنگ یا بحران، سرمایهها به سمت طلا حرکت میکنند. افزایش انس جهانی معمولاً نشانه بیثباتی اقتصادی است. که انتظارات تورمی در بازارهای کالایی از جمله فولاد را تشدید میکند.
در صورت وقوع درگیری مستقیم بین ایران و آمریکا بازار فولاد با چالش های زیر روبرو می شود.
در چنین شرایطی، افزایش قیمت فولاد نهتنها ناشی از هزینه تولید، بلکه ناشی از «انتظارات تورمی و رفتار هیجانی بازار» خواهد بود.
هفته پایانی بهمن ۱۴۰۴ با سه فاز مشخص سپری شد
در کنار متغیرهای داخلی مانند عرضه شمش و آهن اسفنجی، ریسکهای منطقهای نظیر احتمال بسته شدن تنگه هرمز، مانور کوتاه مدت سپاه در تنگه و درگیری های روانی، بهعنوان محرکهای قدرتمند روانی و بنیادی بازار بوده اند.
با افزایش تنش های احتمالی، بازار فولاد ایران وارد فاز افزایشی پرشتابتری خواهد شد. اما در صورت کاهش تنش و ثبات بازار انرژی، امکان بازگشت به تعادل قیمتی نیز وجود دارد.
بازار فولاد در آستانه اسفند ۱۴۰۴ در وضعیت انتظاری قرار دارد؛ هرگونه تحول در بازار انرژی و سیاست خارجی جهت حرکت قیمت میلگرد، تیرآهن و سایر مقاطع فولادی را تعیین می کند.
